Longembolie
Longembolie houdt in dat er een afsluiting (dat noemen ze een embolie) zit bij een longslagader. Hierdoor kan weefsel van de long niet of slecht voorzien worden van bloed. Dit is nadelig voor zuurstofopname in de long. Is er sprake van een zeer grote afsluiting, dan kan dit ook invloed hebben op het hart. Meestal is de afsluiting van een longslagader een bloedstolsel.
Oorzaken van Longembolie
Zoals we hierboven ook al hebben vermeld, wordt een longembolie meestal veroorzaakt doordat er in de longslagader stolsels zitten die voor een afsluiting zorgt. 
Deze stolsels verschijnen daar, wanneer er trombose ontstaat in de grote aders in het bovenbeen of in het bekken en zodra deze stolsels losschieten, kunnen ze via het hart de longen bereiken. Trombose kan ontstaan nadat je bijv. een grote operatie in de buik of bij zwangerschap hebt gehad. Uiteraard heb je na zo’n operatie ook een grotere kans op longembolie. Naast trombose kunnen ook vetbolletjes, die ontstaan bij een breuk in een van de langere botten, of het vruchtwater bij een bevalling zorgen voor een afsluiting van een longslagader, oftewel longembolie. Wil je meer weten over de Oorzaken van Longembolie, klik dan op de juiste link in ons menu.
Longembolie Symptomen
Het vervelende bij embolieën is dat je pas als het een grote embolie is, bepaalde symptomen kunt waarmerken. Het is dan ook niet gek dat longembolie één van de meeste gemiste diagnosen is. Wanneer er zich een grotere embolie voordoet, dan kun je de volgende dingen opmerken:
- Snel ademhalen ipv het rustige ademhalen
- Je kunt het benauwd krijgen
- Je kunt pijn op je borst krijgen, wat in sommige gevallen ook nog eens vastzit aan de ademhaling
Lees meer over de klachten op Longembolie Symptomen.
Longembolie Behandeling
Ik heb longembolie, maar wat wordt er nu gedaan om dit te verhelpen?Het klinkt erg simpel, een stolsel sluit een of meerdere aders af, dus het stolsel moet daar weg, zodat de afsluiting verdwijnt. Dit doet een longarts of internist aan de hand van stollingsremmers. Ze gaan dan namelijk proberen dat de huidige stolsels niet groter worden en dat er minder nieuwe stolsels bijkomen. Lees meer over de Longembolie Behandeling.
Ik heb het begin oktober (ik noem het een aanval) 2012 twee keer gehad. Eerst op zaterdagavond tijdens het uitlaten van onze hond werd ik niet goed zakte bij na in elkaar. Mijn buurman wou een ambulans bellen maar kreeg geen gehoor ik ging toen op een stenen trap zitten en het ging beter met me.
De tweede kreeg ik dinsdagmorgen in het ziekenhuis ik ging mezelf wassen en kreeg de tweede het was net als of vijf botte en dikke messen op op mij borstkast voor mijn neus aan het slaan waren .
Ik zei tegen de zuster doe wat want dit hou niet vol ze legde wat onder mijn tong wat volgens mij mijn leven heeft gered waar natuurlijk erg blij mee ben.
groeten Mart van der Kelen
Ik heb 12 weken terug een longembolie gehad na 5 dagen ziekenhuis nog een week thuis afzien na die week kreeg ik in mijn ander long een embolie nu gaat het soms overdag redelijk maar tegen de avond vergaan ik v/d pijn. Vraag me af is dit normaal ? Ook al heb ik 2 dagen rust gehad kan het zo zijn dat ik die dag erna vergaan v/d pijnpijn en dat terwijl ik rust heb gehouden. Ook dit heb ik vraag tekens bij. Bij de arts kom ik hier niet verder mee vandaar ik het hier probeer.
Na mijn operatie een paar weken geleden, heb ik een longembolie en een longontsteking gekregen, ik heb een aardig tijdje aan de zuurstof gelegen in het ziekenhuis, en natuurlijk een aantal keer een CT-scan gekregen met contrast vloeistof om te kijken hoe de embolie zich verspreidde. Nu aan bloedverdunners, eerst twee keer per dag prikken en pillen slikken. Nu hoop ik snel stabiel te zijn zodat ik van al die onderzoeken af ben! Uiteindelijk moet het uit zichzelf opgelost gaan worden. Pijn jazeker! Met ademhalen en mijn schouders, borst en bovenrug.
Een spiegel opbouwen met paracetamol is dan het beste hebben de artsen mij verteld!
ik had in oktober heel erge pijn op mijn borst en kreeg moeite met adem halen,ik werd gelijk naar het ziekenhuis verwezen,bleek het longembolie te zijn .1 week zelf prikken en bloedverdunners slikken,nu in januari nog steeds pijn op de borst en op mijn rug .ze zeggen dat het een spier is .maar weer een afspraak maken met de huisarts,duurt wel lang de pijn als het een spier is!!!!!!
Ik heb februari 2012 een longembolie gehad toen 28. Ik had ontzettende pijn die uitstraalde naar mijn schouder en arm en ik was enorm benauwd. Ik heb bloed laten prikken en een longfoto laten maken. Op de foto was niks te zien maar in mijn bloed was het duidelijk. Naar de longarts geweest, ct scan laten maken en 3/4 van mijn linkerlong was afgesloten en mijn rechterlong was ook al een beetje afgesloten. Ik heb in het ziekenhuis een bloedverdunner ingespoten gekregen en een recept voor acenocoumarol en inohep meegekregen naar huis. Ik heb niet in het zienhuis gelegen. Ik heb 4.5 week zelf gespoten met inohep nadat mijn bloed dun genoeg was alleen pillen. Inmiddels had ik van de trombosedienst een zelfmeetkastje gekregen omdat ik lastig te prikken ben. Dit kan ik iedereen aanraden!
Ik ben na 7 maanden gestopt met bliedverdunners omdat ze geen specifieke reden konden vinden. Ik ben nu 11 maanden verder en mentaal heb ik een behoorlijk zwaar jaar achter de rug. Ik ben op zoek naar mensen die ook een longembolie hebben gehad op jonge leeftijd en ervaringen wil delen.
Elske, ik heb ook longembolieën gehad en exact zoals jij beschreef. De linkerlong zat al dicht en rechts was het al aardig bezig. Het begon bij mij langzaamaan. Ik merkte dat ik lange stukken niet meer kon fietsen en op een dag al op de hoek van de straat stil moest staan om bij te komen. % dagen ziekenhuis, zlf dagelijks prikken en aan de acenocoumarol. Regelmatig naar het ziekenhuis om bloed te laten checken. Het is nu 2 jaar geleden en in eerste instantie ging alles goed. Nu merk ik dat ik smiddags snel moe ben, een hele dag werken is teveel. Ik vraag me af of dat er mee te maken heeft, nu nog. Kan dat? Ik heb geen pijn (wel gehad tijdens het herstel enzo), en nu heb ik een stijf gevoel in mijn onderbeen, rechts alleen. Gisteren was het alsof ik spierpijn had, maar nu voelt het stijf. Ik voel als ik erin knijp geen verschil met rechts maar zelfs als ik stil zit voelt het alsof er een druk op staat. Ik ben doodsbang dat er weer iets staat te gebeuren en ga erdaags een afspraak maken met de huisarts. Kan iemand mij hier iets meer over vertellen? De vorige keer kwam het volgens mij ook uit mijn been… Maar toen had ik echt veel pijn laag in mijn kuit, en geen idee wat er aan de hand was natuurlijk. Nu is het gevoel anders maar toch ben ik er bang voor…..
Begin december ben ik tijdens het hardlopen erg benouwd geworden. Ik kon geen 5 meter meer rennen. De week erna ook niet, maar alleen met hardlopen. Toen zat ik eind december rustig op de bank maar ook zo benouwd dat ik maar heel oppervlakkig en kort kon ademen. Ik dacht aan een longontsteking want het was ook pijnlijk. ( ik was juist drie jaar geleden gestopt met roken, dus longproblemen…..) de huisarts heeft me onmiddellijk doorgestuurd naar de hart eerste hulp waar uiteindelijk na een C-scan behoorlijk wat embolieen in beide longen aantroffen . Bij mij is volgens mij de oorzaak de anticonceptiepil. De internist bestrijd dit, maar de huisarts is het met me eens….
Nu slik ik alleen nog acecoumarol. Ik heb mezelf de eerste twee maanden met fraxodi moeten spuiten. Nu gaat het goed, hoewel ik nog erg moe ben en in de middag een tukje doe. Wie herkent dit? Ik ben nu 49. En heb het er ook erg moeilijk mee dat ik er bijna niet meer was..dus,Elske. Ik ben ouder dan jij ws, maar toch nog erg jong voor zoiets levens bedreigends. Groet. Irene
Hallo,
December 2009 op 24 jarige leeftijd kreeg ik een trombose been en zware longembolie. Ik had hartkloppingen en was heel erg benauwd. Na 6 dagen ziekenhuis mocht ik naar huis en 6 maanden acenecoumarol moeten nemen.
In april 2012 kreeg ik trombose in mijn bekken en weer is er toen besloten 6 maanden aan de acenecoumarol te gaan, ze noemden het uitlokking door bevalling. En nu in maart 2013 ben ik voor levenslang op de acenecoumarol en begeleide zelfzorg gezet na weer een longembolie.
Longembolie, 15 oktober 2009 ben ik op 27 jarige leeftijd bevallen met een keizersnede. 4 weken later; in november kreeg ik erge last van mijn zij. Zo erg dat ik niet meer kon slapen, liggen deed pijn, zitten, lopen, eigenlijk alles. Ik ben naar de huisarts gegaan en ze dacht aan een longontsteking. Ik moest meteen foto’s laten maken. Na een uur belde de dokter al dat ik echt acuut naar de eh moest gaan omdat ik een embolie had bij mijn linkerlong. Na een week in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht ik weg omdat ik mezelf kon spuiten met bloedverdunners voor de longembolie. Ik heb eerst nog 2 maanden moeten spuiten omdat mijn bloedwaarden teveel schommelden. Daarna tot mei gewoon medicatie en elke week naar de trombosedienst. Gelukkig heb ik er daar nu geen last meer van gehad en ben ik gezond. Naar mentaal heeft het er wel ingehakt. Terug thuis kwam het besef dat ik ook had kunnen overlijden. Ben erg dankbaar dat ik er nog ben maar het heeft me zeker aan het denken gezet!
Net in 1 maand tijd longontsteking en 2x longembolie opgelopen. Het heeft enorm veel impact.
Ik had nooit wat en nu dit. Dat is het leven, maar toch. Ik merk dat ik steeds angstiger word en heb hier veel last van. Ik vind het verkennen van mijn grenzen lastig. Koken is al te veel en krijg ik het weer benauwd.
Herkennen jullie dit en hebben jullie tips tav herstel?
Dank alvast,
Groeten Coline